veda
merhabalarım üşüdü,/arkasından yılanlarla gidiyor/eski senelere artık takvimini kullanmayacağım..bir gülümseme düştü yanaklarımasenin işlendiğin...dondurucu bir ateşin etrafındaduygularım yiğitçe ölmeyi bekliyor,geçenlere inat onların tohumundan tapılmaya değer yeni filizler yükselecekcesur bir haykırışsilinmez bir renkve ölümsüz bir mevsimle..bir göz kırpışının soytarılığını köşe bucak sevişmelerin utanmazlığını /mezar taşına değmesinden korktuğum/kafamın içindeki tüm kirlenmiş düşüncelerle gömeceğim..ben iki elim sana açık karşında durmaya hazır olduğum zaman güvenemediğin gözlerimden/çırılçıplak/sahibinden emir almayı bekleyen bir köle gibi ama ölenlerin ardından kalmışbir ben göreceksin,o zaman yüreğinin sırtını dönüp gidebilecek kadarve ardından sürüklenen ruhumun ölüm feryatlarını duyamayacak kadar merhametsiz olmadığını anlarım...
Adar Adar