Yine akşam saatleri çöktü,
Güneş dağların arkasına gizlenmeye
Başlamış bile,
Birazdan her yer zifiri karanlık olacak
Acılarınla sen başbaşa!
İnsan bu saatlerde daha bir başka olur,
Bir hüzündür çöker içine,
Birden bire durgunlaşırsın,
Sonra aklından neler gelip geçer
Öyle bir hal alırsın ki;
Avazın çıktığı kadar bağırmak
Sonra hıçkırıklar içinde boğulmak!
Elin kolun kenetlenmiş
Çaresizsin,çıkmazdasın,
Tutunacak bir dal,
Sığınacak bir yer ararsın.
Bulamayınca ,sığınamayınca
İşte o an çıldıracak gibi olursun!
İsyankarlık sarmış bedenini
''Yeter yeter ''diye bağırırsın.
Başın iki elin arasına sıkışmış;
Ya gözler;dokunsan ağlayacak,
Sesinde bir titreklik belirmiş,
Davranışlarında bir tedirginlik,
Gözlerin uzakta bir yere dalıyor
Sonra ani bir bakışla başka yere,
Acıların kasıp kavuru seni.
İçinden bir ses''Yak bir cigara!''
Dudaklar kurumuş cansız
Göğsünün tam ortasında bir ağrı
Boğulacakmışsın gibi.
Sigara elden dudağa,dudaktan ele
Bir nefes bir nefes daha!
Kuru dudaklar bükülür acıyla,
Boğazında kelimeler düğüm düğüm;
Nefes almak acı veriri sana.
Sonra birden yanaklarda bir iz,
Sonra bir sızıltı
Yaşlar değer kurumuş dudaklara,
Başını göğe kaldırır bakarsın:
Bakışlardaki isyankarlık ürkütücü
Bağırısın ''neden neden!''diye.
Acı çığlıkların yırtar gecenin sessizliğini,
Bir an durup dinlersin.
Bir fısıltı bile yok!
Sadece karanlık ve sessizlik,
O an yıkılırsın.
Bacakların tutamaz artık,
Ağır gelir bedenin
Çökersin dizler üstüne.
Başın iki eller arasına sıkışmış,
Gözler hala nemli;
Artık gücün tükenmiş,
Acılara yenilirsin o an!