artık kimse canımı yakmayacak

**yaralıSevdam** · 07-03-2006, 09:28 PM

[ÜYE OLMADAN LİNKLERİ GÖREMEZSİNİZ. BURAYI TIKLAYARAK BEDAVA ÜYE OLUNUZ...]Alışsaydım farklı olurdum inan, alışsaydım sensizlige daha mutlu olurdum.
Ama degilim, yanıyor içim. Ve hiçbir yagmur söndürmüyor bu yangını.
Bir umut bekliyorum, kendi kendine sönsün diye.
Ah anlasaydın beni...
Ah bilseydin seni ne kadar çok sevdigimi.
Şimdi yanan yüregim degil ask atesi olurdu. Vazgeçtim beklemekten, gelmeyeceksin.
Ne acı bir gerçek.
Kimi koyayım yerine, kiminle avutayım kendimi?
Kimi sen sayayım da sarılayım boynuna? Kimin dudaklarını öpeyim? Kimin ellerinin sıcaklıgını hissedeyim?
Bu kadar acımasız olmamalıydın yar, böylesine duygusuz olmamalıydın.
Ben seni böyle tanımamıştım çünkü. Kocaman bir yüregin vardı, ben o yürekte oldugum için sanslıydım.
Çok seviyordun beni. Ya da ben öyle sanırdım.
Hiç bitmeyecek diye düşünürdüm, öyle ya büyüktü bizim aşkımız.
Kimselerininkine benzemezdi, özeldi.
Hayatta iyi yada kötü ne varsa, hep birlikte paylaşacaktık, birbirimiz için yasayacaktık.
Başkalarıyla olma ihtimali aklımızdan bile geçmezdi. Yolumuzu askımız aydınlatacaktı.
Biz o yolda yürüyecektik durmadan.
Derken, seni kendine baglayan yürek yok oldu birden.
Şimdi yüreginin yerinde bir tas var, yoksa bu kadar vurdumduymaz olmazdın.
Her giden bahanesini yaratır, her giden acımasızdır ama sana konduramıyorum bunu.
Kimbilir belki de sensiz olmayı kendime konduramıyorum.
Bu yüzdendir haykırışım.
Alışılmıyor, sensizlik kabul edlilecek birsey degil. Acım büyüyor bu yüzden.
Her acı geçer biliyorum ama niye bu kadar uzun sürdü bu sefer?
Niye yarı ölü gibiyim hala? Herşeyde seni arıyorum neden?
Madem gidecektin, söylemeliydin bana sensizlige nasıl dayanılacagını.
İnsanın yüreginin yarısını kesip atması mümkün degil ki...
Ben yapamıyorum sen yap hadi. Son kez gel yanıma çıkar yüregimi yerinden al götür nereye istersen.
At bir kenara öyle kalsın. Yok yok kendi kendine sönmeyecek bu yangın.
Ben yasadıkça yanmaya devam edecek içten içten.
En azından bir tesellim var.
Bundan böyle hiç kimse yeni bir yangın başlatamayacak yüregimde.
Bir daha yaralayamacak beni.
Acım o kadar derin ki kimse bir daha acıtamayacak içimi...

__________________

Biliyorum konuşacak birşeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok.
Yine de yüreğimden gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum,
seninle konuşuyorum... Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım,
sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum... Cümlelerimi kısalttım,
kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda.

07-03-2006, 09:28 PM	#1 (permalink)
yaralıSevdam admin Üyelik tarihi: Feb 2006 Yaş: 28 Mesajlar: 48.093 Teşekkürleri: 7 4 mesajına 4 kere teşekkür edildi. İtibar Gücü: 500	artık kimse canımı yakmayacak [ÜYE OLMADAN LİNKLERİ GÖREMEZSİNİZ. BURAYI TIKLAYARAK BEDAVA ÜYE OLUNUZ...]Alışsaydım farklı olurdum inan, alışsaydım sensizlige daha mutlu olurdum. Ama degilim, yanıyor içim. Ve hiçbir yagmur söndürmüyor bu yangını. Bir umut bekliyorum, kendi kendine sönsün diye. Ah anlasaydın beni... Ah bilseydin seni ne kadar çok sevdigimi. Şimdi yanan yüregim degil ask atesi olurdu. Vazgeçtim beklemekten, gelmeyeceksin. Ne acı bir gerçek. Kimi koyayım yerine, kiminle avutayım kendimi? Kimi sen sayayım da sarılayım boynuna? Kimin dudaklarını öpeyim? Kimin ellerinin sıcaklıgını hissedeyim? Bu kadar acımasız olmamalıydın yar, böylesine duygusuz olmamalıydın. Ben seni böyle tanımamıştım çünkü. Kocaman bir yüregin vardı, ben o yürekte oldugum için sanslıydım. Çok seviyordun beni. Ya da ben öyle sanırdım. Hiç bitmeyecek diye düşünürdüm, öyle ya büyüktü bizim aşkımız. Kimselerininkine benzemezdi, özeldi. Hayatta iyi yada kötü ne varsa, hep birlikte paylaşacaktık, birbirimiz için yasayacaktık. Başkalarıyla olma ihtimali aklımızdan bile geçmezdi. Yolumuzu askımız aydınlatacaktı. Biz o yolda yürüyecektik durmadan. Derken, seni kendine baglayan yürek yok oldu birden. Şimdi yüreginin yerinde bir tas var, yoksa bu kadar vurdumduymaz olmazdın. Her giden bahanesini yaratır, her giden acımasızdır ama sana konduramıyorum bunu. Kimbilir belki de sensiz olmayı kendime konduramıyorum. Bu yüzdendir haykırışım. Alışılmıyor, sensizlik kabul edlilecek birsey degil. Acım büyüyor bu yüzden. Her acı geçer biliyorum ama niye bu kadar uzun sürdü bu sefer? Niye yarı ölü gibiyim hala? Herşeyde seni arıyorum neden? Madem gidecektin, söylemeliydin bana sensizlige nasıl dayanılacagını. İnsanın yüreginin yarısını kesip atması mümkün degil ki... Ben yapamıyorum sen yap hadi. Son kez gel yanıma çıkar yüregimi yerinden al götür nereye istersen. At bir kenara öyle kalsın. Yok yok kendi kendine sönmeyecek bu yangın. Ben yasadıkça yanmaya devam edecek içten içten. En azından bir tesellim var. Bundan böyle hiç kimse yeni bir yangın başlatamayacak yüregimde. Bir daha yaralayamacak beni. Acım o kadar derin ki kimse bir daha acıtamayacak içimi... __________________ *Biliyorum konuşacak birşeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok.* *Yine de yüreğimden gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum,* *seninle konuşuyorum... Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım,* *sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum... Cümlelerimi kısalttım,* *kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda.*

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Seri Katiller(megatr farkıyla)	SuSKuN	GİZEMLİ OLAYLAR	73	11-04-2006 12:14 AM
A'dan Z'ye Osmanlıca sözlük	yaralıSevdam	Tarihimiz	3	06-30-2006 11:22 PM
Sİzce Cehennem BÖyle Bİr Yermİdİr ?	FB.Lİ.HAKAN	GİZEMLİ OLAYLAR	35	06-27-2006 04:52 PM
Cehennem Ortamindaki Azabi Merak Edenlere	ORYoDa	Dini Konular	0	05-07-2006 11:16 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)