yüreğimi buldun en soğuk kuytulardan çıkardın avucuna verdim aşkı
bahar gibi geldin sehrime ama ben temkinliydim bu aşk işine
yine baharın sonunda fırtınalar kopacak diye gömdüm sessizliğe kendimi
öyle aşkla doluydunki öyle sevgi sözleri diyordu ki dilin
beni ninnilerle düş bahçelerinde gezdirip gül kokularıyla avutup öpüşlerine saklıyordun
hevesliydim baharlarda çicek açmaya umudu eş etmiştin zatern sen bana
seninleyim bir ömür yüreğinde yer alayım izin ver dedin
ben inandım
Sen bu aşkın aşığı ben ise sessiz bir limandım yüreğinde
Sen merhabalarına elveda saklayan yolcu ben hancıydım yüreğimde
Son erken geldi
Ben bitişinin yasını tutarken dikenli yatağımda gözyaşlarımla günü ağırtırken
Sen başka kollarda çicekleniyordun
Oysa ki ‘seni seviyorum’ demiştin , ben ise susmuştum sevişlerine
Ama bak bitişine demekki yalanmış sözlerin demekki yalanmış gözlerin demekki ben kanmışım gülüşüne
‘seni seviyorum’ diyişine
İçimde olan korkular haksız olsaydı keşke ve sen böyle gitmeseydin bu yürekten
Ağladım cok agladım gözyaşımı yağmurla akıttım utanmadım sıkılmadım
‘seni seviyorum’ demiştim ve bak işte gözyaşlarım sevdiğimin kanıtıydı
Sen bu kez sustun gözyaşlarımda boğuldun
Ayrılık hediyesi bi gözyaşı tutuşturdun yüreğime
Biz severek ayrılıoruz dedin sevgimiz varsa ayrılmak neden
Sevgimiz varken benim gözümdeki yaş neden
Ben 4gün 4gece ağladım
Senden bir telefon gelmemişti o günlerde
Sen seviyorum demiştin
Ben sessiz kalmıştım
Şimdi söle
Kim sevmişti gercekten ?
Seviyorum diyen sen mi?
Sessiz kalan ben mi?
bitişinde
ellerin kollarında uyanan sen mi?
dikenli yataklarda kıvranan ben mi?
...
söylenen her sözün bir bedeli vardır(seviyorum demiştin)

__________________