 | Senden yana ne varsa hüsran... |
| ||
11-02-2006, 10:43 PM
| #1 (permalink) |
| admin  Üyelik tarihi: Feb 2006 Yaş: 28
Mesajlar: 48.103
Teşekkürleri: 7
4 mesajına 4 kere teşekkür edildi.
İtibar Gücü: 500   | Hoşçakal Senden gelecek sözlerin artık ikna etmediği bu zamanımda, nedense hüzüne bölünüp ağlamakta zor geliyor bana. Belki de zoruma gidiyor bu yaşımda. İçimden sana, söylemesi güç ve zor, fakat oldukça kolay yazılan bir kelime var artık iletmek istediğim: Hoşçakal. Duygularının değil sadece beğendiğinin bir göstergesi olduğumu anladığım ve bildiğim bu günümde sana son bir yazı işte. Beni her çağırışında çarpan kalbime birde sen vuramayacaksın bundan böyle, her istediğin anda gerçekleşen zamanımızı, birlikteliğimizi inanamasan da göremeyeceksin yüzümde. Sana bu satırları yazan duygularım hangi ağacın yaprağından düşüp, kopup geldi tahmin edebilirmisin. Edemezsin ki sen, sen karşındakinin duygularına ne zaman önem verdin, sadece senin olana kadar, sadece sana yanana kadar. Değişmem diyordun, sende asla değişme günışığım güneşim diyordun? Gözlerimiz her yeni günde tazeliğini korusun diyordun, senden değil benim yüreğimin değişmesinden korkuyordun. hani nerede bu sözlerin, hani nerede bu özlem dolu yakarışların? Ayışığın olurum demiştim bir gün sana. Sen de bunun üzerine mi güneşim dediğin aydınlığını kararttın? Artık ne gelmeni isterim, ne de aramanı, bu haksızlığın, bu günahını kendin taşı. Seni ne affediyorum, ne de gönlümü susturabiliyorum şu anımda. Boşlukta çizili bir resim gibiyim şimdi. Nasıl da pembe yalanların döndü gözlerimde, nasıl da inanamadığım halde senin ifadelerinle güç bulup aşkımı adadım sana. O kara çalımlı pembe yalanların artık gün ışığına çıkıp kendini gösteremeyecek, artık zayıflığında kalıp kendinle eriyecek. Ne seni ne de bir başkasını yolundan döndürmeye niyetim yok, aslında gücüm yok bu konuda, dayanıksız ve dayanaksızım çünkü. Sen vardın içimde büyüten, geliştiren, güldüren, sevindiren her yere pembe aşk giydiren, gözlerimi yüreğimi büyüleyen. şimdi yoksun ya pembe renk bile karalar bağlamış, hep gözü yaşlı bakışıyor ortalıkta. Git. Gidebildiğin kadar. Kaç kaçabildiğin kadar. Kork geçmişe bakabildiğin an. Ama yüreğini çıkarmadıkça içinden, atamayacaksın beni kolay kolay benliğinden.
__________________ Biliyorum konuşacak birşeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok. |
|  |
Normal
