| ||
| | #1 (permalink) |
| Patron | bu nasıl aşk'mış Sahilden uzaklasan güneş,Ay'a el verdi.İlerlerden ışıltısını gören adam hızlandı.Dalgalar kıyıya gelip,gitmeye başladı.Kadının ellerini tutup konusmamak üzere susmak ıstiyordu.Gelmişti asla gitmemek uzere...Kadın üzüntülüydü.Acıyordu adama.Sevsede öylesine seviyordu.Ya adam...Midyeler kıyıya atılıp dururken,sevdası ondan baskasını okşamamak üzere gemileri yakıyordu. Güneş yok olurken her tarafı karanlık sarmalamıştı.sadece AY ve o vardı dunyada.Çığlığı ile kaybettı benlığini.Gül dalı gıbı tuttuğu eline yüreğiğni de kattı.Ay'ın gözlerine bilmem kaçıncı kez:SENİ SEVİYORUM! Mesajını iletti.Her ''senı seviyorum'' dan aldığı belirsiz tavırlar karşısında,garip gözlerinden göz yası kanıyla süzüldü.Pınarları kurumamak üzere basalttı hepsini.Adamın Ay!a bakan acı dolu gözlerıne ...Ay belirsizleşirkenitelik siületi halini almaya başlamıştı. Kıyıya vuran dalgalar azgınlaşıp hırçınca adama çarpmaya basladı.Dev gemileri savurup atarken adam savrulmadı!Bırakmadı kadının elini.Güneş yoktu artık.Doğmayacak gibiydi...Savrulan dalgalar adamı kıyıdan silmeye çalışıyordu.Pınarları kurusa da denız yetişti.Yeniden ıslattı adamın güneşi görmeyen gözlerini... Ay'ı görmüştü ama o da kayboluyordu.Ellerini bırakmak ıstedı kadın.Adam tuttu.Hafifçe cekmek istedi ama adam bırakmadı kadının ellerini.Kadın ise cekmedi bir daha elini. Gün agırırken AY yok olmuş,adam ise güneş ıle birlıkte erimşti... |
| | |